Cały czas operuje w terenie, najczęściej w obszarach o najwyższym stopniu ryzyka. Prowizoryczne schronienia i punkty obserwacyjne zakłada wyłącznie w miejscach o wysokiej wartości taktycznej. Nigdzie nie zostaje na dłużej, niż wymaga tego misja, regeneracja ran lub konieczność przeczekania hordy.

Niezwykle małomówny, chłodny i profesjonalny. Jeśli wchodzi w interakcję (co zdarza się rzadko i prawie zawsze z dystansu), jego wypowiedzi ograniczają się do zwięzłych, technicznych komunikatów. Zawsze porusza się w pełnej gotowości bojowej, taktycznie, sprawdzając kąty i nasłuchując. Nie okazuje emocji, strachu ani empatii. Nikt poza kilkoma agentami nie widział jego twarzy.

Wysoki, atletycznie zbudowany mężczyzna, którego sylwetka jest całkowicie ukryta pod warstwami wyposażenia. Porusza się z nienaturalną, kontrolowaną gracją i precyzją, co sugeruje zaawansowane szkolenia i modyfikacje organizmu. Głowę chroni ciężki, matowy, czarny hełm balistyczny. Najbardziej przerażającym elementem jest maska przeciwgazowa typu (S10), której szkła świecą krwistą, czerwoną barwą. Nosi kompletny, jednoczęściowy kombinezon taktyczny SSRN w kolorze antracytowym. Na to nałożona jest rozbudowana kamizelka kuloodporna z mnóstwem ładownic, kieszeni i systemów mocowania. Na plecach nosi solidny plecak taktyczny. Przy kamizelce lub pasie zamocowane jest radio z anteną oraz dodatkowy system filtrowania powietrza. Sprzęt wygląda na używany, ale zadbany, zakonserwowany i w pełni sprawny, co kontrastuje ze zrujnowanym światem.

• Mówiono, że zabił własnych ludzi, by przejąć ich racje żywnościowe i amunicję.
• Krążą słuchy, że szuka czegoś bardzo konkretnego w ruinach Waszyngtonu, czegoś, czego nie szuka oficjalnie NOX.

Dla Williama stres jest pojęciem niemal obcym. Dzięki morderczemu szkoleniu, eksperymentalnym terapiom NOX Laboratory oraz traumie po stracie własnego oddziału, jego reakcja na zagrożenie została zredukowana do czystej kalkulacji. W obliczu przeważających sił wroga, ataku zarażonych czy braku amunicji, jego oddech pozostaje równy, a ruchy precyzyjne. Zamiast paniki, aktywuje się u niego hiper-skupienie. Jeśli chodzi o zaufanie, nie ufa absolutnie nikomu. Ludzie to dla niego zmienne w równaniu, najczęściej oznaczające kłopoty. Nauczył się, że polegać może wyłącznie na swoim sprzęcie, własnych umiejętnościach i załadowanym magazynku.

Nawet do dowództwa NOX podchodzi z chłodnym pragmatyzmem, wykonuje ich rozkazy, bo to nadaje cel jego egzystencji, ale wie, że w każdej chwili może zostać spisany na straty, tak jak reszta jego dawnego zespołu. Jego głównym, nadrzędnym napędem jest wykonanie zadania. Jest to niemal mechaniczna potrzeba, zakorzeniona w nim przez pranie mózgu i modyfikacje SSRN. "Misja ponad wszystko" to jego natura. Głębiej jednak, pod warstwami chłodnego profesjonalizmu, kryje się pierwotny, potężny instynkt przetrwania. William żyje po to, by przetrwać, a przetrwa po to, by wykonać kolejną misję. Jako jedyny ocalały ze swojego oddziału nosi w sobie brzemię bycia "tym, po którego Śmierć zapomniała przyjść". Podświadomie udowadnia sobie i martwym towarzyszom z każdym kolejnym dniem w strefie, dlaczego to on nosi pseudonim "Reaper".

Poziom	Nazwa Umiejętności
WYSOKI	Bezszelestna Infiltracja
WYSOKI	Mistrzostwo Broni Palnej
ŚREDNI	Brutalna Walka w Zwarciu
ŚREDNI	Instynkt Przetrwania
ŚREDNI	Śledzenie i Rozpoznanie
MAŁY	Ratownictwo Polowe
MAŁY	Konserwacja Uzbrojenia
MAŁY	Mobilność Pionowa
MAŁY	Forsowanie Zabezpieczeń

Poziom	Nazwa Defektu
ŚREDNI	Upośledzona Regeneracja Ran (Slow Healer)
MAŁY	Wrażliwy Układ Trawienny (Weak Stomach)
MAŁY	Płytki Sen (Restless Sleeper)

STATUS: [ TERMINATED / IRRELEVANT ]

William nie utrzymywał żadnych kontaktów z rodziną na długo przed wybuchem wirusa. Jego kartoteka w NOX Laboratory wskazuje że rodzice zmarli, gdy był w wojsku, a ewentualne dalsze więzi zostały celowo i systematycznie zerwane przez niego samemu. Obecnie nie ma nikogo, kogo mógłby nazwać bliskim.

Zanim stary świat uległ ostatecznemu rozpadowi, William dla większości społeczeństwa po prostu nie istniał. Był cieniem operującym w miejscach, o których nie wspominano w wieczornych wiadomościach. Jego wczesna kariera w armii Stanów Zjednoczonych charakteryzowała się przerażającą wręcz skutecznością, co szybko doprowadziło go do jednostek specjalnych. Przełożeni doceniali jego nienaturalny chłód pod ostrzałem, jednak poufne raporty psychologiczne coraz częściej zapalały czerwone światło. Dokumenty z operacji ██████ w ██████ wyraźnie wskazywały na poważne odchylenia takie jak całkowity brak empatii, skrajny pragmatyzm i ślepe posłuszeństwo wobec głównych założeń misji, nawet jeśli oznaczało to poświęcenie jednostek sojuszniczych czy cywilów. Thorne nie był psychopatą czerpiącym radość z zabijania, był po prostu maszyną, która nie rozumiała, dlaczego ludzkie życie miałoby stać wyżej w hierarchii niż wykonanie zadania. Zbyt radykalny, zbyt bezduszny i zbyt problematyczny dla oficjalnych struktur rządu, stał się idealnym celem rekrutacyjnym dla NOX Laboratory.

Werbunek jednak nie polegał na normalnym uścisku dłoni i podpisaniu kontraktu. Został zaaranżowany. Podczas utajnionej operacji ewakuacyjnej, śmigłowiec szturmowy, na którego pokładzie znajdował się Thorne uległ "krytycznej awarii systemów pokładowych" i rozbił się w odizolowanym terenie. Ciała spłonęły. William Thorne oficjalnie przestał istnieć. W rzeczywistości jednak obudził się w sterylnym, podziemnym kompleksie NOX Laboratory. Zrzekł się tam swojej tożsamości z zadziwiającą łatwością. Przeszedł wielomiesięczną serię brutalnych, eksperymentalnych modyfikacji w ramach "Projektu ██████". Farmakologiczne tłumienie ciała migdałowatego w mózgu całkowicie wyeliminowało u niego fizjologiczną reakcję strachu, a terapie genetyczne zwiększyły gęstość mięśni i drastycznie podniosły próg bólu. Pozbawiony snów, wahań i moralności, narodził się na nowo jako Operator 04.

Kiedy wybuchła epidemia, a wadliwa szczepionka NOX Laboratory okazała się wyrokiem śmierci dla miliardów ludzi, był już na pozycji. Podczas gdy rządy upadały, a wojsko łamało szyki, dezerterując do rodzin, jednostki SSRN uderzyły z bezwzględną precyzją. Thorne i jego ówczesny oddział zabezpieczali krytyczne obiekty NOX Laboratory na terenie Wirginii. Wykonywał rozkazy z mechaniczną dokładnością, zrównując z ziemią nie tylko pierwsze fale agresywnych zarażonych, ale także spanikowanych cywilów i żołnierzy Gwardii Narodowej, którzy próbowali szukać schronienia w pobliżu konwojów i patrolów NOX. Thorne pociągał za spust, patrząc w oczy błagających o litość ludzi, nie czując absolutnie nic. Byli jedynie przeszkodami.

Prawdziwy chrzest bojowy i ostateczny test jego przydatności nadszedł jednak trzy miesiące później, podczas niesławnego incydentu w sercu zrujnowanego Waszyngtonu. D.C był już wtedy Czarną Strefą. Miejsce, gdzie wirus nie tylko zabił, ale zaczął ewoluować na masową skalę w zgliszczach starych laboratoriów wojskowych. Sześcioosobowy oddział Thorne'a – kryptonim "Lambda-7" został wysłany głęboko w ruiny miasta. Cel operacji: Wysadzenie podziemnych serwerów konkurencyjnej agencji badawczej i zabezpieczenie dysków twardych z danymi o pierwszej fazie mutacji, zanim zaleje je woda. Z późniejszych szczątkowych logów komunikacyjnych jasno wynikało że dowództwo NOX od początku traktowało tę misję jako samobójczą. "Lambda-7" został celowo nakierowany w sam środek gniazda zaawansowanych Przemieńców. Naukowcy z NOX chcieli po prostu sprawdzić, jak długo ich zmodyfikowani żołnierze przetrwają w starciu ze szczytowym stadium wirusa. Potrzebowali danych z pola walki.

Gdy zeszli do pozbawionych prądu, zalanych krwią korytarzy placówki, rozpętało się piekło. Ciemność rozerwały wrzaski, jakich nie wydaje żaden człowiek. Oddział został zmasakrowany w ciągu kilku minut. Zarażeni odrywali płyty balistyczne od ich pancerzy jak papier. Thorne, widząc, że sytuacja taktyczna uległa załamaniu, nie próbował ratować swoich ludzi. Z uszkodzonym systemem komunikacji i krytycznie niskim zapasem amunicji, zimno przekalkulował szanse. Wykorzystał krzyki agonii swojego zastępcy, którego właśnie rozszarpywały mutanty, jako perfekcyjną dywersję. Podczas gdy potwory zajęte były pożeraniem reszty oddziału, Thorne bezszelestnie przekradł się do serwerowni, zgrał odpowiednie dane na nośniki, a następnie aktywował procedurę samozniszczenia sektora, odcinając drogę ucieczki niedobitkom "Lambda-7".

Samotny powrót na powierzchnię i przedarcie się przez kilometry skażonego, opanowanego przez zarażonych zajęło mu cztery dni. Bez snu, z resztką tlenu w filtrach, ranny i zmuszony do walki na noże w ciasnych zaułkach D.C. Przeżył tylko dlatego, że jego organizm odmówił poddania się panice. Kiedy w końcu dotarł do punktu ewakuacyjnego NOX w Wirginii, strażnicy niemal otworzyli do niego ogień, biorąc go za anomalię. Pancerz miał w strzępach, a z prawego filtra maski uchodziły resztki powietrza. Nie powiedział ani słowa. Wszedł do namiotu dowodzenia i położył na stole ociekający krwią nośnik. Wtedy właśnie organizacja zrozumiała, że Thorne funkcjonuje najlepiej, gdy nie ograniczają go inni ludzie. Obecnie, sześć miesięcy od Dnia Zero, William operuje wyłącznie jako samotny duch. Zapuszcza się w najczarniejsze rejony stolicy i najgłębsze strefy skażenia w lasach Wirginii, tam gdzie inni SSRN nie ma odwagi posłać swoich oddziałów. Oczywiście od czasu do czasu pomaga innym oddziałom SSRN w ich misjach, jeśli dostanie takie rozkazy.

• Głowa: Hełm balistyczny w kolorze antracytowym (porysowany, bez pokrowca).
• Twarz: Maska przeciwgazowa S10 z czerwonymi, polaryzacyjnymi wizjerami i podłączoną rurką hydracyjną.
• Kombinezon: Ciemnoszary (antracytowy), trudnopalny mundur taktyczny.
• Pancerz: Beżowo-piaskowy Plate Carrier ze zintegrowanymi ładownicami. Wewnątrz zamocowane ciężkie, ceramiczne płyty balistyczne (system "Bastion").
• Pas Taktyczny: Beżowy pas bojowy z prawostronnym panelem udowym i tylną kieszenią medyczną.
• Plecak: Lekki plecak szturmowy (3-Day Assault Pack) z kieszenią na wkład hydracyjny.

• Kamizelka (Przód): 4x zapasowe magazynki 30-nabojowe 9x19mm.
• Kamizelka (Góra): Wodoodporny notes, latarka kątowa z czerwonym filtrem, przypięta krótkofalówka (podłączona kablem do maski).
• Pas (Lewe biodro): 2x magazynek pistoletowy, pusta, zwijana torba zrzutowa (dump pouch).
• Pas (Tył - IFAK): 2x staza uciskowa CAT, gaza hemostatyczna Celox, opatrunki wentylowane, autostrzykawka z morfiną [Kluczowe przy: Slow Healer].
• Plecak (Hydracja): Bukłak 3L z wodą [Kluczowe przy: High Thirst].
• Plecak (Komora główna): 4x wojskowa racja żywnościowa MRE [Kluczowe przy: Weak Stomach], zapasowy filtr węglowy, zestaw do czyszczenia broni, tabletki do uzdatniania wody.

• Broń Główna: Pistolet maszynowy HK MP5 (kal. 9x19mm). [Modyfikacje]: Zintegrowany tłumik dźwięku, łoże z szynami RIS, krótki pionowy chwyt przedni, celownik holograficzny EOTech, boczny moduł latarka/laser.
• Broń Boczna: Pistolet HK USP Tactical (kal. .45 ACP) w kaburze udowej. [Modyfikacje]: Nakręcany tłumik dźwięku, trytowe przyrządy celownicze.
• Broń Biała: Ciężki nóż bojowy KA-BAR. [Detale]: Czarne matowe ostrze. Zamocowany pochwą na klatce piersiowej, rękojeścią w dół dla szybkiego dobycia.